Περιγραφή:
Φυτό με
βλαστούς και φύλλα πράσινα. Τα φύλλα
είναι ωοειδή. Τα άνθη του είναι μικρά
ρόδινα ή μωβ ανοιχτό. Βγαίνουν πολλά
μαζί σε στάχεις στις κορυφές των βλαστών.
Είδος πασίγνωστο στην Ελλάδα όπου
καλλιεργείται στις αυλές και στους
κήπους και χρησιμοποιείται στο
φαγητό. Όταν το πιάσουμε βγάζει ωραίο
ευχάριστο άρωμα. Υπάρχει παντού σαν
καλλιεργούμενο και μαζεύεται όλο το
χρόνο. Μπορούμε να τον έχουμε πάντα
φρέσκο σε μια γλάστρα ή να τον ξεράνουμε
και να τον φυλάξουμε σε ένα βάζο.Στην αρχαιότητα τον χρησιμοποιούσαν στην κατασκευή μύρου αλλά και για φαρμακευτικούς σκοπούς. Ο Διοσκουρίδης, ο Ιπποκράτης και ο Πλίνιος το ανέφεραν συχνά ως φυτό με μεγάλη φαρμακευτική αξία και ωραιότατο άρωμα. Οι αρχαίοι Έλληνες έτριβαν το τραπέζι τους με δυόσμο, πριν καθίσουν να φάνε.
Η χρήση του είναι εσωτερική και εξωτερική.
Εσωτερική: είναι τονωτικό, χωνευτικό, καταπραϋντικό του στομάχου, αντισπασμωδικό, εναντίον του λόξιγκα, βοηθά στις ημικρανίες και στον πονόδοντο, αν μασήσουμε τα φύλλα. Τα φύλλα του χρησιμοποιούνται επίσης στη μαγειρική (κεφτέδες, σάλτσες, ξίδια κ.λπ.).
