παντζάρι

Αν και δεν είχε πέσει στο ραντάρ της δυτικής ιατρικής μέχρι πρόσφατα, τα παντζάρια ή τεύτλα χρησιμοποιούνται για αιώνες στη Ρωσία και άλλες χώρες της Ανατολικής Ευρώπης. Είναι το κύριο συστατικό της παραδοσιακής σούπας «Μπορς».

Ίσως τα παντζάρια ναι είναι ένα από τα  μυστικά πίσω από της μακροζωίας και την ύπαρξη πολλών αιωνόβιων σε αυτές τις χώρες. ...
Περιέχουν ένα μεγάλο αριθμό συστατικών που συντελούν στην καλή υγεία και φυσικά και στη καλή υγεία των οστών.

Το φολικό οξύ, η βιταμίνη C, το μαγγάνιο, το μαγνήσιο και ο χαλκός είναι όλα ουσίες που χτίζουν και δυναμώνουν τα οστά σας.
Το φυλλικό οξύ είναι μέρος του συμπλέγματος της βιταμίνης Β και απαραίτητη για την ανάπτυξη των ιστών.
Η βιταμίνη C είναι ζωτικής σημασίας για την παραγωγή του κολλαγόνου, μιας πρωτεΐνης που διατηρεί, μεταξύ πολλών άλλων, υγιή τα οστά και τους  χόνδρους.
Το μαγγάνιο που πολύ συχνά το υποτιμούμε, είναι απαραίτητο για τη σύνθεση του συνδετικού ιστού στο χόνδρο και τα οστά. Επί  πλέον,  συμμετέχει σε πολλές άλλες σημαντικές εργασίες, συμπεριλαμβανομένου του σχηματισμού της θυροξίνης, της κύριας ορμόνης του θυρεοειδούς αδένα.

Δεν είναι λιγότερο σημαντικό το μαγνήσιο, καθώς δρα συνεργιστικά με το ασβέστιο και παίζει ρόλο στην παραγωγή του υδροχλωρικού οξέος για να ασφαλίσει την σωστή πέψη των θρεπτικών ουσιών.

Και τελευταίο αλλά όχι ασήμαντο, ο χαλκός, είναι ενεργός σε ένα ένζυμο που παράγει  τις πρωτεΐνες των ιστών, το κολλαγόνο ( και την ελαστίνη. Ο χαλκός είναι επίσης αναγκαίος για την ανάπτυξη και τη συντήρηση των οστών, των αρθρώσεων και του δέρματος. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. 

Τα παντζάρια επίσης περιέχουν ένα συστατικό την βηταϊνη μια χρωστική ουσία που εμπλέκεται σε πολλές βιολογικές λειτουργίες.
Μία από αυτές είναι η παραγωγή της χολής, ένα εξαιρετικά  αλκαλικό παχύρευστο υγρό του ήπατος που διαδραματίζει κρίσιμο ρόλο στην πέψη και την απορρόφηση θρεπτικών συστατικών. Η αύξηση της ροής της χολής βοηθά να καθαρίσει τις αποθηκευμένες λιποδιαλυτές τοξίνες από το σώμα.

Τα τεύτλα επίσης περιέχουν betalain ( μια μοναδική χρωστική που υποστηρίζει αυτό που ονομάζεται αποτοξίνωση φάση 2^η. Μια μεταβολική διαδικασία που απαλλάσσει τα κύτταρα από τις ανεπιθύμητες τοξίνες. Η betalain περιέχει ένα ένζυμο που λειτουργεί σαν καταλύτης στο κρίσιμο  βήμα αυτής της διαδικασίας (αποτοξίνωση), και διεγείρει τη συγκεκριμένη δραστηριότητα του ενζύμου.

Η βέλτιστη λειτουργία του ήπατος είναι πολύ σημαντική για την καλή λειτουργία του οργανισμού. Γι' αυτό συνίσταται δύο φορές το χρόνο να κάνουμε μια καλή αποτοξίνωση, ξεκουράζοντας το συκώτι μας.

Το θαυματουργό βότανο που σας μειώνει το άγχος

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ζούμε σε μια αγχωτική κοινωνία, και αυτό μπορεί να επηρεάσει, δυστυχώς, πολύ περισσότερα, από απλώς τη διάθεσή μας. Το άγχος είναι ένα απά τα πιο συχνά προβλήματα των καιρών. Το Άγχος δημιουργεί μια διαδικασία αύξησης της οξύτητας, λόγω της κορτιζόλης, μιας ορμόνης που παράγεται από τα επινεφρίδια. Η έκκριση της κορτιζόλης έχει ως αποτέλεσμα να χαλάει την αλκαλική / όξινη ισορροπία του οργανισμού, ακριβώς όπως όταν τρώμε πολύ όξινες τροφές.

Υπάρχει ένα βότανο που όλοι το γνωρίζουμε που μπορεί να μειώσει αποτελεσματικά το άγχος και δεν είναι άλλο από το θαυματουργό Χαμομήλι. Ένα βότανο με πολλές ιδιότητες.

Γνωρίζετε πιθανώς ότι η χρήση του στο δέρμα μας, έχει θεραπευτικά αλλά και καλλυντικά αποτελέσματα. Αλλά κάνει πολύ περισσότερα από αυτό. Η πλούσια περιεκτικότητα του σε φλαβονοειδή, βοηθά την πέψη και έχει αντιφλεγμονώδη επίδραση στον οργανισμό.
Στην πραγματικότητα η luteolin, ένα από τα φλαβονοειδή του, συμβάλλει στη βελτίωση σε ένα ευρύ φάσμα προβλημάτων.

Ενεργεί σαν ήπιο παυσίπονο,  είναι αντισπασμωδικό, μειώνει τον πυρετό και έχει αντιισταμινικές ιδιότητες. Επίσης η Luteolin είναι ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό και, όπως φαίνεται από μελέτες σε ζώα, μειώνει την αρτηριακή πίεση.

Το χαμομήλι επίσης περιέχει ένα βλαβονοειδές την απιγενίνη που ενεργεί σαν ηρεμιστικό και μειώνει το άγχος, δηλαδή ένα φυσικό ηρεμιστικό. Ένα ζεστό αφέψημα με χαμομήλι πριν πάτε για ύπνο ή οποιαδήποτε στιγμή μετά το φαγητό μπορεί να σας βοηθήσει να πάρετε ένα καλό ύπνο τη νύχτα, βοηθώντας να κρατήσει τα επίπεδα κορτιζόλης σε χαμηλά επίπεδα.

Μαντζουράνα-Ορίγανον το μάρον-Origanum Majorana

Περιγραφή: Φυτό ποώδες με πολλές παραφυάδες, με φύλλα μικρά και μυρωδάτα, συγγενικό της ρίγανης. Τα άνθη της είναι φαιά με λέπια. Ανθίζει από Ιούλιο μέχρι Σεπτέμβριο. Στην Ελλάδα υπάρχει σαν αυτοφυές ωστόσο συνηθίζεται να καλλιεργείται από την αρχαιότητα. Οι αρχαίοι Έλληνες το εκτιμούσαν πολύ και γνώριζαν τις φαρμακευτικές του ιδιότητες. Ο Ιπποκράτης το χρησιμοποιούσε σαν αντισηπτικό. Η μαντζουράνα χρησιμοποιείται στην αρωματοποιία, την μαγειρική, την ζαχαροπλαστική και σαν θεραπευτικό υλικό.

Βασιλικός-Ώκυμο το βασιλικό-Ocymum Basilicum

Περιγραφή: Φυτό ποώδες μονοετές καλλωπιστικό, πολύ δημοφιλές στην Ελλάδα με φύλλα ελλειπτικά και ωοειδή και άνθη άσπρα που σχηματίζουν στάχεις στις κορφές των βλαστών. Υπάρχουν δεκάδες ποικιλίες με διαφορές στο μέγεθος και στο χρώμα του φυλλώματος. Το φυτό το βρίσκουμε σε όλη την Ελλάδα σαν καλλιεργούμενο στους κήπους και στις γλάστρες των σπιτιών για την καλλωπιστική του αξία. Ανθίζει από την άνοιξη μέχρι το καλοκαίρι ανάλογα με την εποχή σποράς. Ο βασιλικός κατάγεται από την Ινδία όπου ήταν ιερό φυτό αφιερωμένο στον Κρίσνα και τον Βισνού. Ωστόσο από την αρχαιότητα μεταφέρθηκε στην Ευρώπη όπου έγινε πολύ δημοφιλής στην λεκάνη της Μεσογείου. Στην Ελλάδα το έφερε ο Μέγας Αλέξανδρος, όταν από την εκστρατεία του στις Ινδίες μεταξύ των άλλων έφερε και το του βασιλέως φυτό. Οι αρχαίοι Έλληνες δεν εκτιμούσαν το φυτό καθώς πίστευαν ότι οι σκορπιοί προτιμούσαν να φωλιάζουν κάτω από τις γλάστρες του και ότι η έντονη μυρωδιά του ήταν είδος κατάρας. Τον θεωρούσαν  λοιπόν σημάδι θανάτου. Αντίθετα οι Ρωμαίοι το θεωρούσαν ερωτικό φίλτρο, σημάδι αγάπης και φυλακτό. Οι Αιγύπτιοι τον χρησιμοποιούσαν μαζί με άλλα φυτά στις ταριχεύσεις και οι Γαλάτες το χρησιμοποιούσαν σε τελετές εξαγνισμού μαζί με νερό πηγής. Πιθανόν από εκεί να κρατάει τις ρίζες του και το χριστιανικό έθιμο του αγιασμού με τον βασιλικό. Οι νεοέλληνες αντίθετα με τους προγόνους τους εκτιμούν το φυτό και πιστεύουν ότι απωθεί τα κουνούπια. Το χρησιμοποιούν μάλιστα πολύ στην μαγειρική. Ο βασιλικός χρησιμοποιείται στην κηπουρική, την αρωματοποιία, την μαγειρική, την ζαχαροπλαστική και σαν θεραπευτικό υλικό.

Φασκόμηλο-Ελελίσφακος ο φαρμακευτικός-Salvia Officinalis

Περιγραφή: Φυτό πολυετές με πολλά κλαδιά μέχρι 50 εκ. ύψος, ξυλώδη στη βάση τους και τρυφερά στις κορυφές. Τα φύλλά του είναι στενόμακρα μυτερά χνουδωτά και γκριζοπράσινα. Κάθε χειμώνα βγάζει καινούριους τρυφερούς βλαστούς. Στο τέλος της άνοιξης βγαίνουν τα λουλούδια με χρώμα πολύ ανοιχτό βιολετί. Το φασκόμηλο κυρίως βρίσκεται στην Νότια Ελλάδα (Πελοπόννησο- Νησιά), αλλά γενικά στη χώρα μας υπάρχουν 20 είδη φασκόμηλου. Προτιμά ηλιόλουστες περιοχές και πετρώδη, άγονα εδάφη.
Οι Κινέζοι το ονομάζουν ελληνικό βραστάρι και το θεωρούν καλύτερο από το τσάι. Οι Γάλλοι το ονομάζουν ελληνικό τσάι και το χρησιμοποιούν όπως και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι όχι μόνο για φαρμακευτικούς αλλά και για μαγειρικούς σκοπούς. Οι Άραβες θεωρούσαν ότι μπορούσε να θεραπεύσει τα πάντα. Στην αρχαιότητα οι πρόγονοί μας το χρησιμοποιούσαν σαν πολυφάρμακο και έχει εκθειαστεί από τον Ιπποκράτη, τον Διοσκουρίδη τον Γαληνό και τον Αέτιο. Οι Λατίνοι το θεωρούσαν ιερό φυτό και το χρησιμοποιούσαν σε τελετές. Ήταν το φυτό της αθανασίας.
Η χρήση του είναι εσωτερική και εξωτερική.
Εσωτερική: είναι τονωτικό, βοηθά στην ατονία του στομάχου, στην ελάττωση μνήμης, στο κρυολόγημα, και στην έντονη εφίδρωση.

Θυμάρι - Θύμος ο κοινός - Thymus Vulgaris

Περιγραφή: Θάμνος ποώδης πολυετής με φύλλα σχεδόν άμισχα, πράσινα, λογχοειδή με τα άκρα κουλουριασμένα προς τα κάτω. Άνθη ακραία σε χρώμα μπλε ανοικτό με ραβδωτό κάλυκα. Φυτρώνει σε άγονους τόπου σε όλη την Ελλάδα και ανθίζει Ιούνιο με Ιούλιο. Είναι το φυτό από το οποίο οι μέλισσες κάνουν το πιο ονομαστό μέλι. Η χρήση του είναι γνωστή από την αρχαιότητα. Οι αρχαίοι  Αιγύπτιοι το χρησιμοποιούσαν σαν βαλσαμωτικό και αρωματικό. Οι αρχαίοι Έλληνες σαν απολυμαντικό για διάφορες ασθένειες. Οι Ρωμαίοι στρατιώτες συνήθιζαν να κάνουν μπάνιο σε νερό αρωματισμένο με θυμάρι, για να αποκτήσουν σφρίγος και ενεργητικότητα. Στη φαρμακευτική είναι γνωστό ως το φυτό με τις περισσότερες θεραπευτικές ιδιότητες.

Η χρήση του είναι εσωτερική και εξωτερική.
Εσωτερική: συνιστάται σε προβλήματα στομάχου και εντέρων, στην ανακούφιση από το βήχα, από το συνάχι και τη γρίπη, στην τόνωση του νευρικού συστήματος και ως καταπραϋντικό. Επίσης, στις περιπτώσεις πνευματικής κατάπτωσης και στο άγχος. Χαρίζει πνευματική διαύγεια και τονώνει τα νεύρα. Χρησιμοποιείται στη μαγειρική και ως αρωματικό στις ελιές.
Τρόπος παρασκευής ροφήματος: βάζουμε ένα κουταλάκι του γλυκού θυμάρι σε ένα μπρίκι νερό και, μόλις αρχίσει να βράζει, το κατεβάζουμε και το αφήνουμε δέκα λεπτά επιπλέον. Το σουρώνουμε και το πίνουμε ζεστό με μέλι.
Εξωτερική: χρησιμοποιείται στο λουτρό για ρευματικές παθήσεις και για ξεκούραση. Βράζουμε 100γρ. θυμάρι σε ένα λίτρο νερό, το σουρώνουμε και το ρίχνουμε στο νερό της μπανιέρας.
Βοηθά στην αντιμετώπιση της τριχόπτωσης, εξαιρετικό για τον καθαρισμό των δοντιών (οι Κρητικοί τρίβουν τα ούλα τους με θυμάρι για την αντιμετώπιση της ουλίτιδας). Στοματίτιδες και ερεθισμένες αμυγδαλές αντιμετωπίζονται με γαργάρες με αφέψημα (χωρίς μέλι).

Δυόσμος - Ηδύοσμος ο πιπερώδης - Menta Viridis

Περιγραφή: Φυτό με βλαστούς και φύλλα πράσινα. Τα φύλλα είναι ωοειδή. Τα άνθη του είναι μικρά ρόδινα ή μωβ ανοιχτό. Βγαίνουν πολλά μαζί σε στάχεις στις κορυφές των βλαστών. Είδος πασίγνωστο στην Ελλάδα όπου καλλιεργείται στις αυλές και στους κήπους  και χρησιμοποιείται στο φαγητό. Όταν το πιάσουμε βγάζει ωραίο ευχάριστο άρωμα. Υπάρχει παντού σαν καλλιεργούμενο και μαζεύεται όλο το χρόνο. Μπορούμε να  τον έχουμε πάντα φρέσκο σε μια γλάστρα ή να τον ξεράνουμε και να τον φυλάξουμε σε ένα βάζο.
Στην αρχαιότητα τον χρησιμοποιούσαν στην κατασκευή μύρου αλλά και για φαρμακευτικούς σκοπούς. Ο Διοσκουρίδης, ο Ιπποκράτης και ο Πλίνιος το ανέφεραν συχνά ως φυτό με μεγάλη φαρμακευτική αξία και ωραιότατο άρωμα. Οι αρχαίοι Έλληνες έτριβαν το τραπέζι τους με δυόσμο, πριν καθίσουν να φάνε.
Η χρήση του είναι εσωτερική και εξωτερική.
Εσωτερική: είναι τονωτικό, χωνευτικό, καταπραϋντικό του στομάχου, αντισπασμωδικό, εναντίον του λόξιγκα, βοηθά στις ημικρανίες και στον πονόδοντο, αν μασήσουμε τα φύλλα. Τα φύλλα του χρησιμοποιούνται επίσης στη μαγειρική (κεφτέδες, σάλτσες, ξίδια κ.λπ.).